Mevsimler Gibi

Kimse tanıdığın gibi kalmıyor Bir gün bakıyorsun sıcacık Bir gün bakıyorsun buz gibi. İnsanlarda değişirmiş mevsimler gibi. Ve insan ne taşıyorsa onu aktarır. Hayata, yaşama, etrafına. Hayatın çok kısa olduğunu bilen insan sadece sevgiyi saygıyı merhameti seçer. Birde seçtiği yolda kimseyi üzmeden, basamak yapmadan adım adım yürür. Kendi başarısının mimarı olur. Bir bakmışsın sabah, bir bakmışsın akşam, zaman nasılda akıp gidiyor. Daha dün çocuk değilmiydik, rengarenk çiçekler gibi. İnsan insana sarılmak varken. Değişmek neden? Bırakında Mevsimler kendi iklimini yaşasın.
Ve insan hiç değişmemeli.
Sevgi adına yeşermeli. Sevgi yüce bir duygu. Bilenler, egolarına yenik düşmeyenler Sevgilerle yeşerir. Mutluluğun her adımı sevgiden geçer. Sevgi öyle bir dildir ki her canlı duyar onu. Her zaman köprü olur ulaşır kalplere. Muhabbetler kurulur, konular tatlı olur. Can suyu olur kalpten kalbe akar her derde deva olur…
Suya sormuşlar dilin olsaydı ne söylerdin. Mevsimler gibi değişen insanlar için, ellerini değil kalplerini yıkasınlar. Derdim.
Ne güzel söylemiş sanatçı
Gösterişe abartıya gerek duymadan yaşanan,
temeli sağlam insan ilişkilerine…
Kendi halindeliğe,
Omurgalı bir dik duruşa,
İnceden yapılan güzelliklere,
Nazik oluşa,
Ağır başlılığa, arkası dolu cümlelere
ve çıkarsız sevgiye inananlardanım.
Bir insanı güzel yapan güzelliği değil, kişiliğidir..

Sizi Seviyorum…

Paylaşın:

Leave a Reply

NCB Medya 2020